Tylko martwi nie kłamią

TYTUŁ: Tylko martwi nie kłamią

AUTOR: Katarzyna Bonda

WYDAWNICTWO: MUZA SA

ROK WYDANIA: 2015

LICZBA STRON: 603

Moje drugie spotkanie z twórczością Katarzyny Bondy. Pierwsze było tutaj <Sprawa Niny Frank>

Jest to drugi tom serii, której głównym bohaterem jest Hubert Meyer, profiler, psycholog śledczy.

Po pierwszej części narzekałam na zakończenie, które zupełnie nie pasowało do całości. W drugiej książce jest to niby wyjaśnione ale ja tego nie kupuję. Więc gdy kolejny raz skuszę się na tą książkę (bo lubię wracać do tego co raz przeczytałam) to daruje sobie ostatnie dwa rozdziały.
Fabuła Tylko martwi nie kłamią jest dość zaplątana - co bardzo lubię w kryminałach. W majowy weekend policjanci odkrywają zwłoki śmieciowego barona. Johan Schmidt dorobił się na zarządzaniu wysypiskami śmieci a teraz został znaleziony martwy w mieszkaniu znanej seksuolożki. Tworząc profil zabójcy Meyer dochodzi do wniosku że było to morderstwo na zlecenie, trzeba zatem poszukać zleceniodawcy. W raz z kolejnymi kartkami powieści sprawa komplikuje się coraz bardziej, trudno wskazać prowodyra wydarzeń. Do sprawy dochodzą wątki z przeszłości: w tym samym mieszkaniu  17 lat wcześniej również doszło do napadu i morderstwa - czy obie sprawy da się połączyć? Wnioski z analizy psychologa muszą wyciągnąć komisarz Szerszeń  i prokurator Weronika Rudy.

Jeśli chodzi o watek kryminalny i prowadzenie śledztwa to książka zaspokoiła moje oczekiwania. Jeśli chodzi o wątki poboczne np. życie osobiste pani prokurator uważam za zbędne. Przeciągały akcję i myślę że książka by dużo bez nich nie straciła. Bardzo podobała mi się postać komisarza Szerszenia i jego niewybredne powiedzonka oraz komiczne sytuacje z "różową mydelniczką".

Druga część w niczym nie ustępuję pierwszej więc od razu zabieram się za Florystkę.

Jest to 57 książka którą przeczytałam w tym roku. 
książka bierze udział w wyzwaniu Olimpiada czytelnicza na blogu posredniczkaa.pl

Zakonnice odchodzą po cichu

TYTUŁ: Zakonnice odchodzą po cichu

AUTOR: Marta Abramowicz

WYDAWNICTWO: Krytyka polityczna

ROK WYDANIA 2016

LICZBA STRON: 226

Temat kontrowersyjny, tabu, problem zamiatany pod dywan. Autorka wzięła pod lupę żeńskie zakony, a właściwie przypadki odejścia i zrzucenie habitu. Problem okazał się jednak dużo poważniejszy niż wynikałoby to z początkowych założeń. Największą trudnością okazało się znalezienie byłych sióstr, które zechciałyby mówić o odejściu ze wspólnoty zakonnej. Autorka wykazała się dużą determinacją by zebrać materiał potrzebny do napisania książki. Po długich poszukiwaniach udało się znaleźć kilka kobiet które zechciały się podzielić swoim doświadczeniem. Żadna jednak nie zdecydowała się ujawnić swojej tożsamości.

Odejście z zakonu to hańba, nie rozumieją tego rodzice, znajomi, ludzie spotykani na ulicy, a siostry które zostały zapominają o tych które odeszły. Trudno gdziekolwiek znaleźć pomoc i wsparcie, a podjecie takiej decyzji znacznie obciąża psychikę i sumienie kobiety.

Przyczyny odejścia są różne, ale najczęściej sprowadzają się do wyczerpania nałożonymi obowiązkami, absolutnym wyniszczającym posłuszeństwem. Siostra przełożona zastępuje Chrystusa i to ona jest sprawuje niepodważalna władze w zakonie. 

Książka podzielona jest na działy: wspomnienia z zakonu i życie po odejściu. Historie tych kobiet są różne ale wstrząsające. Powierzyły swe życie Bogu, chcąc służyć ludziom ale rzeczywistość zakonna obdarła je z idealistycznych marzeń.

Najbardziej zaskoczyło mnie skonfrontowanie zakonów żeńskich z zakonami męskimi. Żeńskie zgromadzenia zostały swoją mentalnością w średniowieczu, tutaj nic od wieków się nie zmienia, sztywne zasady nie podlegają reformie. W męskich zakonach jest zupełnie inaczej, bracia są otwarci na ludzi, a nie skamieniali w swych zasadach.

Książka warta polecenia, bardzo mnie ten temat zainteresował i pokazał ciemny aspekt zakonnego życia.

Jest to 56 książka którą przeczytałam w tym roku. 
książka bierze udział w wyzwaniu Olimpiada czytelnicza na blogu posredniczkaa.pl

Złamane pióro

TYTUŁ: Złamane pióro

AUTOR: Małgorzata Maria Borochowska

WYDAWNICTWO: Poligraf

ROK WYDANIA: 2012

LICZBA STRON: 258

Emily po skończeniu studiów sprzedaje mieszkanie w mieście i przeprowadza się na wieś do domu po babci. Chce się oczyścić ze złych wspomnień i zaczyna pisać książkę. Możemy wnioskować że przeżyła ona pewne załamanie i teraz musi poskładać życie na nowo. Domek na wsi miał być jej pustelnią, samotnią, banicją (Emily uwielbiała synonimy), ale za sprawą sąsiada staje się inaczej.

Jacob Stuart ciemnoskóry, przystojny, wybitny architekt i grafik. Poznaje uroczą sąsiadkę i codziennie wpada na kawę, przy okazji stając się inspiracją do postaci głównego bohatera powieści którą pisze Emily.

Rozmowy tych dwojga są na wyższym poziomie, nie są ploteczkami o błahostkach. Ci dwoje rozmawiają o Bogu, o rasizmie, o Hitlerze, oboje niezwykle inteligentni, broniący swych przekonań. Emily nie odkrywa wszystkich kart i nawet niewinne pytania Jacoba dotyczące jej rodziny doprowadzają ją do szału, boi się że przeszłość wróci jak bumerang a ona nie zasłuży przez to na zaufanie, podziw, szacunek.

"... mimo wyobraźni i inteligencji są ludzie, którym brakuje pewności i odwagi. Wyobraźnia nie równa się sukces.
-może to brak ambicji...? Czekanie na to, aż Bóg wpadnie na to, czego potrzebujesz i ci to da, jest stratą czasu. Jeśli nie masz wyobraźni i nie umiesz się nią posługiwać, to zawsze już będziesz uwięziona w ciasnej celi własnego umysłu spowitej przez mrok."

"... nie ma uniwersalnej prawdy. Nie wiem, czy mój ojciec wiedział, co robi i czy naprawdę wiedział lepiej ode mnie, co jest dla mnie dobre, ale... podjął właściwą decyzję. Myślę że wielu ludzi ma możliwość decydowania o własnym życiu a i tak wybiera źle."

Historia Emily i Jacoba mimo że z romantycznym zakończeniem nie jest podobna do żadnej innej.
Głównym magnesem przyciągania jest inteligencja, cięty dowcip i talent, chociaż powierzchowności bohaterów też niczego nie można odmówić.
Tutaj nie ma żadnego schematu, żadnych ram, autorka w niczym się nie ogranicza, przytacza fragmenty powieści, którą pisze Emily a która zalicza się do fantastyki.

Powieść Emily to metafora jej życia, walka z fortepianami, odkupienie win (które tylko ona uznaje za winę), oczyszczająca walka ze swoimi słabościami. Pod przykrywką fantastyki Emily zrzuca z siebie ciężar przeszłości. Jej tekst wpada w ręce Jacoba, który decyduje się narysować do niej grafiki.

Przez pierwsze strony przebrnęłam z trudem, język i stylistykę zaliczyć można do literatury pięknej. Fabuła jednak wciąga i aż do końca pozostałam pod jej wrażeniem. Powieść wymagająca skupienia, która nie jest lekturą lekką i łatwą. Wypowiedzi bohaterów, poruszające trudne tematy zmuszają do przemyśleń i wyciągania odpowiednich wniosków. Książkę polecam, ale trzeba jej poświęcić trochę więcej czasu i uwagi niż klasycznej obyczajówce

Jest to 56 książka którą przeczytałam w tym roku. 
książka bierze udział w wyzwaniu Olimpiada czytelnicza na blogu posredniczkaa.pl

Encyklopedia dziecięca

Encyklopedia dziecięca.

 Wydawnictwo P.H.W. . FENIX

Świat jest ogromny, pełen niespodzianek, wspomagajmy zdobywanie wiedzy naszych dzieci ciekawymi publikacjami. Encyklopedia którą wam pokazuje jest pięknie ilustrowana. Kształci pamięć, przybliża najważniejsze zagadnienia matematyczne, alfabet (po polsku i angielsku), pomaga przyswoić zasady ruchu drogowego a także utrwala zasady zachowania się przy stole czy podczas rozmowy z dorosłymi. Książka nie nudzi, porusza wiele ciekawych zagadnień, prowokuje do zadawania pytań i rozmowy. Świetna dla dzieci wczesnoszkolnych.

Basia i przyjaciele. ANIELKA

Basia i przyjaciele to seria przygotowana specjalnie dla trochę starszych czytelników "Basi", którzy chętnie poznają bliżej jej przyjaciół i ich codzienne problemy. Młodsze dzieci które już znają Basię też się odnajdą w tych książeczkach, bo już przedszkolaki wiedzą jak ważny jest przyjaciel.

Anielka i Basia znają się z przedszkola, w tej książeczce poznamy rodzinę Anielki, która trochę różni się od tej w której dorasta Baśka. Anielka mieszka na poddaszu z mamą artystką, tata jest często nieobecny bo podróżuje ze swoją sztuką po całej Polsce. Anielka jest dziewczynką nieśmiałą i spokojną, która swe smutki wypłakuje w miękkie futro psa Paszczaka. Basie odwiedza koleżankę i zostaje u niej na noc, trochę jednak się boi i tęskni za domem. Strach i smutek to nic złego, zwłaszcza jeśli obok siebie masz osobę dzięki której dziwne ciepło rozlewa ci się po wnętrzu.

Basia i podróż - jak dla nas najzabawniejsza część serii o Basi i jej rodzince. Mama jedzie z dziećmi w góry,  7-godzinna podróż autem z maluchami nie może obejść się bez przygód. Moje dziewczyny po przejechaniu ok 5 km już marudzą że im nudno, podobnie Basia, która na tylnej kanapie siedzi z Frankiem  i Jankiem. Mama na skraju wyczerpania zaczyna mówić brzydkie słowa, a relacja którą Basia zdaje tacie chyba zjeżyła mu włosy na głowie.

Polecam, zwłaszcza jeśli już zaczynacie robić listę świątecznych prezentów. Książka dla dzieci w wieku 5-8 lat