Gniazdowanie

 TYTUŁ: Gniazdowanie 

AUTOR: Kasia Jurczyk

WYDAWNICTWO: Na Szczęście 

ROK WYDANIA: 2023

LICZBA STRON: 362

Rzadko czytam opisy książek po które sięgam. Tutaj przeczytałam i dobrze, bo nastawiłam się na to z czym przyjdzie mi się zmierzyć. A mimo to kilka pierwszych rozdziałów budziło we mnie taki sprzeciw jakiego dawno nie czułam. Nie pamiętam kiedy ostatnio tak współczułam bohaterce.

Ala chciała stworzyć szczęśliwą rodzinę, była żoną, która robiła wszystko pod dyktando męża, była mamą która bezgranicznie kochała swojego synka. Marek chciał mieć wszystko pod kontrolą, gdy Janek chorował Ale stawiała chłopca na pierwszym miejscu, ciągle chciała pieniędzy na leki. Przemoc psychiczna, ekonomiczna i fizyczna. To działo się za drzwiami małego mieszkania. 

Ala miała wsparcie w sąsiadce, mogła na nią liczyć, ale nie mogła się tam wiecznie ukrywać byle przeczekac kolejny napad szału. Musiała zarobić pieniądze by móc odejść. Znalazła w sobie dość siły by to zrobić. 

Czy można zacząć wszystko od nowa , z czystą kartą? Czy nasza bohaterka nauczyła się wyciągać wnioski z popełnionych wcześniej błędów? Czy schemat zawsze jest ten sam?

Kasia Jurczyk w swojej powieści wykreował dwie postacie, które świetnie posługują się manipulacją. Trzeba być na prawdę silnym by nie pozwolić innym sterować naszym życiem. Z perspektywy czytelnika można wypunktować błędy Ali, ale czy w prawdziwym życiu tak łatwo byłoby podjąć inne decyzje gdy słyszy się całe życie, że jest się nieudolnym, za słabym by decydować samemu o sobie (całe życie tzn. już od rodziców płynął taki przekaz). 

Czy umiemy zareagować na przemoc, która dzieje się w domu/mieszkaniu obok? Czy zapukalibyśmy słysząc krzyki? Przemoc domowa to nadal temat tabu. Dlatego takie książki są ważne. Zwraca na to uwagę również wydawczyni, która zostawiła na końcu książki spis kontaktów gdzie można zgłosić się po pomoc. 

Odniosę się jeszcze do drugiej części książki. Wyjazd na wieś nie okazał się złotym biletem (tak jak to najczęściej bywa w polskich obyczajowkach). Alicja co prawda poznała dobrych ludzi, znalazła przyjaciół ale oni też mierzą się z problemami. Codzienność potrafi przygnieść, ale jeśli dzieli się ją z życzliwymi osobami jest trochę łatwiej. 

Cichym bohaterem tej książki jest Janek. Autorka poświęca mu uwagę, ale trzeba wyczytać między wersami jak sytuacja między rodzicami wpływa na tak małe dziecko. Ala walczy o szczęśliwe dzieciństwo dla syna, ale chłopiec ma też ojca który powinien czuć się za niego odpowiedzialny. 

Nie łatwa lektura tematycznie ale napisana w bardzo dobry sposób. Takie opowieści lubię i takie wam polecam. O życiu bez cukru i lukru. Bo takie książki też trzeba czytać.

Droga do marzeń

 TYTUŁ: Droga do marzeń 

AUTOR: Krystyna Mirek 

WYDAWNICTWO: Lekkie

ROK WYDANIA: 2023 (I wydanie 2013)

LICZBA STRON: 413

Podobają mi się takie żółte energetyczne okładki 💛 a w połączeniu z treścią, która podnosi na duchu to już zupełnie 🙂

Ja mogę takie historie jeść łyżkami:

🟡 rodzinne tajemnice

🟡 upadek na dno

🟡 przewartościowanie swojego życia

🟡 słuszność powiedzenia, że prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie

🟡 odrobinę romantyzmu

🟡 dobrą kuchnię 

🟡 spełnienie marzeń

Wydawnictwo Lekkie robi dobrą robotę dając kolejne życie powieścią pani Krystyny. Bo to są historie cały czas aktualne. Życiowe. Gdzie słodkie miesza się z gorzkim, gdzie łzy szczęścia zastępują te wylane z żalu i bezsilności. 

Konstancja w jednej chwili traci wszystko, pieniądze, dom, rodzinę i ląduje na dworcu. Gdyby nie pomoc Rafała, który od roku próbuje żyć w Warszawie mogło się to skończyć dla dziewczyny nieciekawie. Zamiana kawioru na pasztet i bułkę była bolesna. Ale jeśli życie chce nas czegoś nauczyć zawsze zastosuje najbardziej bolesną metodę. 

Nie napiszę Wam nic odkrywczego, przez książki pani Krystyny po prostu się płynie. Czytasz i nie możesz się oderwać, wchodzisz cała w tę historię. 

Brawo za zakończenie, które osłodziło całość które wyprostowało wszystkie zawiłości. I wzbudziło szeroki uśmiech. Może autorka pokusiłby się o jakąś komedie obyczajową myślę, że to byłby hit! 

Gorąco polecam!

Współpraca reklmowa z Wydawnictwem Lekkie.

Wags cała prawda o kobietach piłkarzy

 TYTUŁ: WAGS cała prawda o kobietach piłkarzy 

AUTOR: Jessica Ziółek 

WYDAWNICTWO: Harde

ROK WYDANIA: 2023

LICZBA STRON: 274

„⚽✨ Czy zastanawialiście się, co kryje się za życiem WAGs? 👠💄

Wags jak podaje Internet to akronim stworzony i używany przez brytyjską prasę bulwarową dla określenia żon i dziewczyn angielskich piłkarzy.

Ja jakoś może nie specjalnie jestem fanką piłki nożnej, ale poplotkować lubię ;) Książka Jessici Ziółek ma charakter taki trochę plotkarski, ale nie dotyczy żadnej konkretnej osoby. Autorka to była partnerka Arkadiusza Milika, więc życie Wags zna z własnego doświadczenia .

Główną bohaterką powieści jest Amelia, która pochodzi z małej miejscowości. Jej marzeniem jest zostać dziewczyną piłkarza. Znacie to stwierdzenie że nie ma nic gorszego niż spełniające się marzenie. Amelia przekonała się o tym boleśnie. Oczywiście na początku było jak w bajce, ubrania od projektanta, najdroższe restauracje, wakacje w Dubaju. Kasa, kasa i jeszcze raz kasa. Cóż z tego skoro w związku, w który tworzyła z aspirującym piłkarzem była tylko pięknym dodatkiem. Ona trwała przy mężu gdy leczył kontuzję, wspierała go gdy został fałszywie oskarżony o molestowanie, poświęciła swoje ambicje na rzecz jego kariery. W zamian dostała piękne błyskotki, ale jako człowiek dla swojego męża była niewidzialna.

Ta fascynująca książka przenosi nas w świat glamour. Czy blichtr i blask, wystarczą by być w pełni szczęśliwym? 🌟

Na portalu lubimycztac książka zebrała kilka 1. A ja wam powiem, że jest to historia napisana w lekki sposób, prosto, ale dosadnie. Bo cała prawda o kobietach piłkarzy zawiera się w jednym zdaniu, że pieniądze szczęścia nie dają.

Ta książka to taka trochę opowieść ku przestrodze. Nie jest moralizatorska, a autorka nie używa górnolotnych słów. Właśnie wręcz przeciwnie, prostym językiem, pokazuje jak jest. A na koniec zadaje pytanie jakim typem kobiety jesteś Ty czytelniczko?

Białe chmury

 TYTUŁ: Białe chmury 

AUTOR: Adriana Ratajczak

WYDAWNICTWO: Media Rodzina (Gorzka Czekolada)

ROK WYDANIA: 2023

LICZBA STRON: 541

Uwielbiam XIX wiek, bale, długie suknie, stukot końskich kopyt na bruku, powieści historyczne to moje comfort book. Ale tym razem nie zaiskrzyło...

Dawno tak mnie nie bolało czytanie, dawno tak się nie wynudziłam, dawno nie ominęłam tylu opisów. 

Bohaterów poznajemy z imienia i nazwiska oraz z tytułu jaki noszą (autorka używa nazewnictwa zamiennie) i mimo że jest dostępny wykaz postaci to na prawdę na początku trudno się zorientować kto jest kim. Aimil Sorcha Lyon-Bowes (Mela, Amelia, córka hrabiego Strathmore i Kinghorne) to Szkotka , gości u wujostwa w Londynie, te wakacje to jej debiut. Ciotka Sila (Cecily Willis hrabina Craven) dba by zachowanie panny zgodne było z panującym obyczajem. Aimil jednak trudno wtłoczyć się w ramy w których się nie wychowała, jej podejście do życia różni się od tego które cechuje londyńskie dziewczęta. Amelia interesuje się historią i prawem (pomagała uczyć się bratu gdy ten wybierał się na studia), nie potrafi trzymać języka za zębami, a przede wszystkim nie chce wychodzić za mąż.

Tylko że jeszcze nie wie, że musi. Jej ojciec poczynił wobec niej pewne plany. Po niewczasie zorientował się że dla niej bardzo krzywdzące. Wizyta w Londynie i znalezienie sobie angielskiego męża ma dziewczynę uchronić przed nieciekawym losem. 

Intryga jest złożona przyznaję, ale dopiero po uporaniu się z 300(!) stronami zaczęło się robić ciekawie. Można już było poukładać kto, gdzie i z kim. Ale uwierzcie, że na prawdę dużo wysiłku kosztowało mnie dotarcie do tego momentu. 

Żeby właściwie ocenić książkę musiałam ją przeczytać w całości. Zdolności językowych autorce nie odmówię, ale większość opisów niczego nie wnosiła, trzeba było przebrnąć przez te korytarze i drobiazgowo opisane sale balowe by poznać diuka Rutland Alistaira Mannersa, który odegrał tutaj kluczową rolę.

Książkę zdecydowanie mogę porównać do angielskiej herbatki gdzie głównym tematem rozmowy jest pogoda... 

Oczywiście na rozwiązanie intrygi trzeba poczekać do drugiego tomu. Czy przeczytam? Raczej nie, chętnie za to zapoznam się z jakimś streszczeniem. 

Nie zniechęcam Was do sięgnięcia po tę książkę, bo jak widzę na lubimyczytać.pl zebrała kilka 10. Mnie pokonały opisy... a przecież o XIX wieku i salonowych manipulacjach można pisać z wielką pasją. 

Współpraca reklmowa z Wydawnictwem Media Rodzina. 

Kobieta w bibliotece

 TYTUŁ: Kobieta w bibliotece 

AUTOR: Sulari Gentill 

WYDAWNICTWO: Mova

ROK WYDANIA: 2023

LICZBA STRON: 398

Kocham książki i jak się okazuje kocham też czytać o książkach :)

Powieść "kobieta w bibliotece" zaskoczyła mnie swoją formą, ale uwielbiam ją!

Hannah jest autorką bestselleru, teraz pracuje nad swoją kolejną książką. Kolejne rozdziały przesyła swojemu korespondencyjnemu przyjacielowi. Leo wprowadza pewne poprawki do tekstu, przekazuje informacje na temat topografii miasta, przesyła zdjęcia by Hannah mogła jak najdokładniej opisać Boston.

Mamy też drugą warstwę tej powieści, której akcja rozpoczyna się w bibliotece. Przebywający w czytelni słyszą kobiecy krzyk pełen przerażenia. Nie wiadomo jednak kto krzyczał. Wieczorem zostaje znalezione ciało młodej kobiety.

Gdyby nie ten krzyk Cain, Winifreda, Marigold i Whit pewnie by do siebie nie zagadali, a tak połączyła ich intrygująca zagadka. Czy w czasie gdy oni spokojnie zajmowali się swoimi sprawami ktoś obok zamordował kobietę?

Wokół czwórki nowych znajomych z przypadku zaczynają sie dziać coraz dziwniejsze rzeczy. Autorka w zgrabny sposób przedstawiła sylwetki bohaterów, są one różnorodne, ale wzbudzające sympatię, a z drugiej strony przewrotnie wzbudzają podejrzenia. Gdy usłyszeli krzyk byli razem, ale morderstwa ktoś dokonał później.

Czy autorka powieści kryminalnych, studentka psychologii (którą zajęcia raczej nudzą), student prawa (który robi wszystko by nie zaliczyć) i mężczyzna który przedstawił się zmienionym nazwiskiem mają coś wspólnego z morderstwem w bibliotece? 

Sprawdźcie! Sulari Gentill  zgrabnie kieruje akcją. Podsuwa kilka tropów, prowadzi dwutorową akcje, światy się przenikają, pewne wątki dają nieźle do myślenia, czasami fakty są sprytnie ukryte. Lubię taką wielowarstwowość i nieoczywistości, gdzie czasami trzeba zadrapać wierzchnią warstwę. 

A na koniec smaczek w postaci pytań do dyskusji i wywiad z aktorką. 

Ja jestem w pełni usatysfakcjonowana fabułą , a do tego okładką, która będzie ozdobą mojej biblioteczki :) 

Współpraca reklmowa z Wydawnictwem Mova .