Wesołych Świąt

Kochani,
przed Świętami planowałam jeszcze jedną recenzje, ale poprzedni wpis spotkał się z małym odzewem. Ostatnie przedświąteczne dni to istna gorączka, zakupy, gotowanie, dopieszczanie domu, pakowanie prezentów - wybaczam więc że nie macie czasu by tutaj zajrzeć ;)

Święta Bożego Narodzenia to czas poświęcony przede wszystkim rodzinie. Życzę wam by te święta upłynęły w atmosferze miłości, zrozumienia i rozmowy. By czas spędzony wspólnie zaowocował, by był dla wszystkich przyjemnością.
Życzę wam byście odetchnęli, by przygotowania nie przysłoniły sensu świąt. Sensem jest żłóbek i ta mała Dziecina która zstąpiła na ziemię.

Wesołych Świąt :)

Oddech Wschodu

TYTUŁ: Oddech Wschodu

AUTOR: Adelina Tulińska

WYDAWNICTWO: BIBLIOTEKA

ROK WYDANIA: RECENZJA PRZEDPREMIEROWA
                                               premiera 12.01.2018

LICZBA STRON: 278

 Jak wiecie średnio przepadam za fantastyką, ale zdarza mi się czytać. Polska autorka Adelina Tulińska zbudowała jednak taki fikcyjny świat do którego chcę wracać. Recenzja tomu pierwszego: "Dotyk północy"znajduje się tutaj <klik> , część drugą czytałam w wersji elektronicznej, więc już dziś mogę podzielić się wrażeniami z lektury.

Podobnie jak w poprzedniej części fantastyka splata się ze światem realnym, proporcje są idealnie wyważone, a całość nie przesadzona przyjemna w odbiorze. Warto jednak przeczytać pierwszą książkę by wszystko było jasne i klarowne.
 Podobnie jak poprzednio mężczyźni okazują sie nie do końca być tymi za kogo się podają. Gabriel nie może się wydostać z wyspy, Laura ma z nim ograniczony, a potem zupełnie zerwany kontakt. Niespodziewanie do Polski przyjeżdża Zagiel. Pojawiają się nowi bohaterowie: Dymitr i Anatolij, którzy ratują Laurę przed łowcą głów, zabierają dziewczynę w Bieszczady i udzielają schronienia w domku na odludziu.
Laura podejrzewa, że nowo poznani mężczyźni są wyrzutkami, że ich społeczność ich wykluczyła, że też należą do tajemniczych istot. Po części miała rację, ale prawda dosłownie zwala z nóg.

Akcja pędzi do przodu, książka czyta się sama, napięcie sięga zenitu, a to jeszcze nie koniec...

Kolejny raz dużego plusa daje za wątek miłosny, którego prawie wcale nie widać... Autorka udowadnia że by książka była dobra wcale nie muszą sie w niej znajdować sceny erotyczne. To co rozgrywa sie między bohaterami jest ledwo wyczuwalne, delikatne, eteryczne - bardzo mi się podobało takie podejście do sprawy.

W powieści pojawia się wiele tajemniczych stworzeń i fantastycznych krain. Na facebooku autorki znalazłam informacje, że do książki dołączona jest mapa, którą pozwalam sobie wam tutaj udostępnić.

Gdy dotarłam do ostatniej strony, myślałam że kilku akapitów jeszcze brakuje. Tak dałam się wciągnąć w akcję, że było mi mało. Książka kończy się obietnicą kolejnych przygód, na które czekam z niecierpliwością.

P o l e c a m

Jest to 107 książka którą przeczytałam w 2017r

Książka bierze udział w wyzwaniu:

* #czytambopolskie na Poligonie domowym grudzień

*Olimpiada czytelnicza na blogu pośredniczka-ksiażek.pl  grudzień

* Czytam ile chcę na blogu książko miłości moja

Marzenia Kaliny

TYTUŁ: Marzenia Kaliny

AUTOR: Aneta Krasińska

WYDAWNICTWO: Replika

ROK WYDANIA: 2017

LICZBA STRON: 319

"Na marzenia nigdy nie kończy się czas."

Tytułowa bohaterka Kalina, ma marzenie, chciałaby zostać mamą. Wraz z mężem  od kilku lat starają się o dziecko. Kalina przeszła już kilka zabiegów zapłodnienia pozaustrojowego. Poznajemy ją w momencie, kiedy oczekuje na kolejny wynik, czeka na upragnione dwie kreski na teście ciążowym. Kalina ma wsparcie w mężu, od tej pary bije prawdziwa miłość. Kobieta pracuje jako przedszkolanka, kocha dzieci i marzy by doświadczyć uczucia macierzyńskiej miłości. 

Drugą bohaterką jest Laura, nastolatka która znajduje się pod opieką rodziny zastępczej. Matka dziewczyny wolała alkohol i kochanków niż córkę, a ojciec nie był w stanie zapewnić jej opieki. Pani Halina i jej mąż starają się jak mogą, ale nastolatka nie dopuszcza ich do swojego życia. Znajduje się na zakręcie i jeśli pomoc nie nadejdzie odpowiednio szybko skutki jej decyzji mogą być katastrofalne.

Elżbieta, kobieta zmagająca się z depresją. Dzięki terapii przenosi swoje emocje i koszmary senne na płótno - jest utalentowana malarką, więc ta forma nie sprawia jej trudności. Elżbietę męczą demony przeszłości. Pierwsza miłość przyniosła jej tylko ból, a decyzja którą podjęła dawno temu do dziś ją prześladuje. Elżbieta chce żyć pełnią życia, chce spędzać czas na łonie przyrody, chce rozmawiać i uśmiechać sie do ludzi. To kobieta, która ma nie wielką odwagę marzyć, ale powoli otwiera się na świat. 

Kobiety pozornie nic nie łączy, jedynym namacalnym punktem stycznym jest mały, różowy szklany słonik, który miał przynieść szczęście. 

Scena zamykająca książkę, to nieoczekiwane wydarzenie, wszystkie trzy bohaterki znajdują się w tym samym miejscu i czasie. "Spotkanie" to może się jednak okazać tragiczne w skutkach, ale... o tym dowiemy się dopiero z kolejnej książki.

"Marzenia Kaliny" to przedstawienie bohaterek, pokazanie ich sytuacji życiowych, ich marzeń i głęboko skrywanych pragnień. Styl autorki jest bardzo lekki. Mimo powagi poruszanych tematów czyta się bardzo szybko. Akcja nie jest rozciągnięta w czasie, dlatego uwaga czytelnika zostaje skupiona głównie na czuciach i emocjach.

Polecam, ale jeśli lubicie czytać serie jednym ciągiem, to warto poczekać na tom 2 by nie rozstawać się z bohaterkami na długo. 

Jest to 106 książka którą przeczytałam w 2017r

Książka bierze udział w wyzwaniu:

* #czytambopolskie na Poligonie domowym grudzień

*Olimpiada czytelnicza na blogu pośredniczka-ksiażek.pl  grudzień

* Czytam ile chcę na blogu książko miłości moja

I ty możesz być damą

TYTUŁ: I ty możesz być damą

Książka pod redakcją Marty Sadkowskiej

WYDAWNICTWO: Edipresse

ROK WYDANIA: 2017

LICZBA STRON: 206

Recenzję, tej książki (a właściwie poradnika) zacznę od pochwał na temat wydania. Sztywna okładka, chropowata w dotyku, z gładkimi wypustkami pereł. Kartki w środku śliskie, styl notatkowy, ramki, wypunktowania, kursywa - wszystko tutaj estetycznie wygląda. Ponadto fotografie i ryciny dobrane odpowiednio do omawianego tematu.

Sięgając po tę pozycję trochę się bałam, że będzie to streszczenie lub relacja z programu telewizyjnego: Projekt Lady. Wiem mniej więcej na czym polegała formuła tego programu, ale go nie oglądałam. Jednak książka, którą otrzymałam okazała się poradnikiem, który zwiera w sobie mnóstwo praktycznych rad.

Co to znaczy być damą w XXI wieku? Współczesna dama jest elegancka, modna, ma poczucie humoru, wyznacza sobie różne cele i potrafi je osiągnąć; przy tym jest zawsze uprzejma. Tyle teorii tytułem wstępu.

W poradniku wyróżniono kilka rozdziałów: wiedza, maniery, uroda, moda i pasja. Wszystko opisane w przestępny sposób, zasady przedstawione w tej książce nie są trudne w realizacji ale wymagają systematyczności w pracy nad sobą.
Są też wypowiedzi i porady współczesnych dam, na ich przykładzie warto dążyć do wyznaczonego celu.


Na pewno będę wracała do tego poradnika, będzie on też czekał na moje córki, bo im wcześniej wprowadzi się pewne standardy tym będą one traktowane bardziej naturalnie.

Polecam.

Jest to 106 książka którą przeczytałam w 2017r

Książka bierze udział w wyzwaniu:

* #czytambopolskie na Poligonie domowym grudzień

*Olimpiada czytelnicza na blogu pośredniczka-ksiażek.pl  grudzień

* Czytam ile chcę na blogu książko miłości moja

Porażka roku 2017

TYTUŁ: Pokolenie Ikea

AUTOR: Piotr C

WYDAWNICTWO: Novae res

ROK WYDANIA: 2012

LICZBA STRON: 194

Ten wpis to nie podsumowanie mijającego roku, to ostrzeżenie przed książką, której nie dałam rady przeczytać. Pożyczyłam te dwa tomy od siostry, niestety po 40 stronach się poddałam, a drugiej części nawet nie zaczęłam.

OPIS Z LUBIMYCZYTAĆ.PL:

Pokolenie Ikea to opowieść o ludziach, którzy pracują po to, aby spłacać kredyty, rozczarowani rygorystycznym, sprzedanym za namiastki szczęścia życiem.

Jak zabawia się w piątkowy wieczór młody gwiazdor warszawskiej palestry?
O czym śni Olga, grzeczna dziewczynka z dobrego domu, codziennie wbijająca się w garsonkę?
Za czym tęsknią ludzie w szklanych wieżowcach?
Co jeszcze można sprzedać?
Czy życie trwa przez dwa tygodnie w roku?

Brzmi dość intrygująco, ale  niestety książka jest ordynarna, wulgarna i przerysowana. Sposób wypowiedzi narratora budzi niesmak, jego stosunek do życia i do kobiet jest prostacki (ale może dla niego nie ma to wielkiego znaczenia skoro jeździ BMW i skończył studia prawnicze.) Książka nie niesie w sobie jakiejkolwiek fabuły, to przechwałki młodego prawnika, jego podbojów seksualnych i znajomości w warszawskich klubach.

Warszawa nocą i życie młodego prawnika to jest ciekawy pomysł na książkę, ale tutaj zdecydowanie forma przerosła treść i całość może ewentualnie znaleźć swoje miejsce w rynsztoku.

Nie męczyłam się z czytaniem tej książki, po prostu ją odłożyłam, mam na półkach wiele ciekawszych propozycji. 

Tutaj dla przykładu jeden dialog:

-... jest ta czarna Iwona?

- Jest, a co?

- Nic. Podoba mi się. Dobrze zbudowana jest. Ogniście.

- Ona mężata jest.

- I co z tego? Mąż nie ściana nośna, można przesunąć.

- Ja ci tu się zwierzam, a ty jak zwykle o dymaniu!

- Dobra, dobra. Sorry ziom. Mówiłeś, że siedzą. 

- I knują. Pić też piją, gwoli ścisłości. Dwunastoletniego bushmillsa też mi piją, suki. I to jeszcze z colą-kurwa-zero!!!

- Masz rację. Powinny być za to rozstrzelane.Bez, kurwa prawa do apelacji.

"Pokolenie Ikea" to najgorsza książka, którą miałam w rękach w tym roku. A wasze porażki czytelnicze? "Pochwalcie" się w komentarzu